Vergil

255 tekstów – auto­rem jest Ver­gil.

Znów kwitnie

Wiosen­ne po­wiet­rze pachnie znajomo
rostęsknieniem
co szu­mi w drzew sta­rych ramionach
uj­mujących kielichy z kwiatów

żad­ne­go z nich nie zdążyłem skraść
by wpleść ci we włosy
i roz­lać miękkość płatków u stóp

dla owoc­nych kroków

bo naj­trud­niej jest iść tam
gdzie nie ma

nas 

wiersz
zebrał 12 fiszek • 14 maja 2017, 22:13

Czasem gwiazdy na niebie cichną, by usłyszeć…

Na­gie serce,
opar­te o szarą cerę nocy,
naj­ciszej wy­pełnia wnętrze.

Trąca nu­ty naj­czul­sze,
z wdziękiem i wdzięcznie.

Za każdy sen w którym światło się tliło,
i tlić się będzie.

Za dzień mi­niony, nies­kończo­ny,
roz­poczęty i pok­ruszo­ny, na [...] — czytaj całość

wiersz
zebrał 8 fiszek • 9 maja 2017, 21:57

Gdzie chwi­la zas­ty­ga, tam też og­rze­wa bólem cza­su - od­chodze­nia cud. 

myśl
zebrała 12 fiszek • 5 kwietnia 2017, 23:31

Imię wiosny brzmi jak nuty wpisane w tęsknienie

Nim spo­wije nas zbyt wczes­na noc, 
zalśni w spoj­rze­niu wołanie, 
opar­te o mo­jej wios­ny wzrok, 
o rzęs błysk, o ciszę i w ciszy czekanie.

Zdejmę bez słów biel wszys­tkich zim, 
top­niejących w cierpliwości, 
uwol­nię ciepło z chłodu blizn, 
w roz­kwit bez­bron­nej nagości.

Przy no­wym początku zat­rzy­mam czas, 
jak wczes­na ro­sa wśród wschodzących traw, 
za­toczę wil­go­cią kręgów blask, 
puls czu­le wy­budza­nych barw.

Zam­knę róż, 
pod ra­mami warg, 
mo­jej wios­ny woń, jej smak, 
i w pąki powiek...

Opadnę lek­ko, jak wie­czor­na mgła... 

wiersz
zebrał 32 fiszki • 17 marca 2017, 20:20

Chciałbym jeden raz...

Każdy świt
z pier­wszym podmuchem
us­krzyd­la nową falę

kołysa­nie od­bi­ja łamiące się promienie
ni­by wrogów
którzy przychodzą w in­ten­cji ciepła

ut­ka­nego w niere­gular­nych kształtach
podążania szyb­kich chwil
do wy­ziębiających nikąd progów

zbyt mało widzi tafla
wzburzo­na siłą której nie zna
u krawędzi istnienia

włas­nej drogi
mknącej bez czucia
ku rozbiciu

o samotną
ska­listą ka­tedrę czasu

bądź jak przystań
trwaj
i próbuj słyszeć

co cicho nu­ci wiatr. 

wiersz
zebrał 16 fiszek • 12 marca 2017, 21:42

Co czują motyle skrzydła? Nie wiem sam co my...

Trze­pot barw zbyt wcześnie zbudzo­ny,
do kruche­go życia,
i miłości opadania.

Na woń kwiatów, chłodem uśpionych,
ich zam­kniętych serc,
niez­dolnych by kochać.

Znów,

jak daw­niej, przed pier­wszym porankiem
po sa­mot­nej no­cy przeszy­tej zim­nem,
bez do­tyku skrzy­deł.

rozbudzonych,

w krąg tęskno­ty.
zbyt ludzkiej,

dla wiosny... 

wiersz
zebrał 16 fiszek • 4 marca 2017, 23:16

Biel wyz­nacza szlak,
dla dusz od­chodzących w dal,
cichnących jak wiatr. 

haiku
zebrał 16 fiszek • 9 lutego 2017, 23:35

Sny niesione wiatrem

Śpij

Pod rzęs sklepieniem,
pełnym,
tros­ki no­cy, drgań chwil.

Tuż obok,

wołań cicho,
w od­dechach mi­gotań trwających,
pod­nieb­nych dróg,
wśród gwiazd,
do ust przylgniętych.

Śnij

otu­lona wer­sem miłości,
pa­mięci piórem,
w ser­ce czu­le wplecionym.

Nas­tającym no­wym świtem,
pro­mieniem pierwszym,
przy po­liczku pocałunkiem...

Wybudzonym. 

wiersz
zebrał 17 fiszek • 25 stycznia 2017, 21:00

W objęciu zimnych chwil, dusza wrażliwiej słyszy.

Opa­dają skruszo­ne, pod ciężarem mroźnej nocy,
obu­marłe,
bez­szum­ne drzew słowa.

Zasłysza­ne wiatrem,
z od­ległych krańców niesionym,
znad brze­gu życia ciszy.

Słyszą,

spa­ceru kroki,
znikąd - donikąd,
dusz w wędrówce strapionych.

Zlęknionych, przyklękających,
wśród echa wy­ziębiających je chwil.

Czują,

Smak łez w korze­nie wsiąkający,
do­tyk bez­radności w ko­rony szepczący.

W pochy­leniu, z troską spływają,
na ra­miona sku­lone, drążące.
Pa­mięcią obtulają.

Dla Ciebie, dla Was, może i dla mnie…
Z od­da­li zi­mową modlitwą,

usłyszaną. 

wiersz
zebrał 19 fiszek • 7 stycznia 2017, 23:57

Mówią, że w klepsydrze czasu...

Nie opadł cud.

Nie,

wiem co ze mną,
nie dziś,
ani jutro.

Tyl­ko słońce roz­sy­pane w naz­byt mar­ny pył,
niezauważony pod powieką,
gdzie proch, bez ce­lu wędruje,
wyz­nacza ko­lej­ne chwile.

Do gra­nic pęknięć ust,
wys­chniętych bra­kiem słów,
wyd­mo­wych snów.

Pias­ko­wy zegar,
mil­knącą se­kundą przesypuje,
głuchy życia,

Cud. 

wiersz
zebrał 23 fiszki • 11 grudnia 2016, 23:13
Vergil

Zeszyty
  • Bliskość – Do­tyk szczęścia...

  • Chcę zrozumieć – Północ­ny wiatr...

  • Czas – Zat­rzy­manie chwil.

  • Dusza – Prze­mawia w nas.

  • Miłość – roz­szep­ta­ne ser­ce najgłośniej prze­mawia.

  • Nadzieja – Nasze pro­myki.

  • Noc – Szep­cze naj­ciszej.

  • Odpowiedzialność – Za dziś, by jut­ro było owoc­ne dla in­nych.

  • Pamieć – Skar­biec serc

  • Prawda – W każdym od­dechu.

  • Pustka – Schnąca rze­ka łez.

  • Rozdroża – Dwie ścieżki biegnące obok siebie.

  • Samotność – Gra­nica ot­warcia

  • Słowa – Trącają stru­ny ser­ca.

  • Smutek – uk­ry­ty ból.

  • Światło – Gdy je niesiemy, rozświet­la­my mrok.

  • zeszyt. – ...

Partnerzy

Blok

Cy­taty.eu - afo­ryz­my i sen­ten­cje Cy­taty, afo­ryz­my, sen­nik Zamyslenie.pl, Aforyzmy i cy­taty

Vergil

Użytkownicy
U V W
Pokaż
Kalendarz
Znajomi
Ulubieni
Ulubieni autorzy
Aktywność

1 czerwca 2017, 22:16Vergil sko­men­to­wał tek­st kalendarz wspom­nień

21 maja 2017, 22:26Vergil sko­men­to­wał tek­st Znów kwit­nie

16 maja 2017, 19:44Adnachiel sko­men­to­wał tek­st Znów kwit­nie

16 maja 2017, 19:42Cris sko­men­to­wał tek­st Znów kwit­nie

12 maja 2017, 02:09skorek sko­men­to­wał tek­st Czasem gwiaz­dy na niebie [...]

10 maja 2017, 22:27Vergil wy­powie­dział się w wątku Skojarzenia

10 maja 2017, 22:07Vergil wy­powie­dział się w wątku Skojarzenia

10 maja 2017, 22:01Vergil wy­powie­dział się w wątku Skojarzenia

10 maja 2017, 01:18skorek sko­men­to­wał tek­st Czasem gwiaz­dy na niebie [...]